KontaktStrona główna
Jeśli chcesz otrzymywać informacje o SWWAIDS.
Podaj e-mail:

       
Kwota:
PLN
(2) Początek drogi życia z HIV - 7 wskazówek

PO PIERWSZE: 

nie panikuj, mądrze traktuj to co cię spotkało. Może odebrałeś wynik testu sam i poza Tobą nikt o tym nie wie. Może byliście we dwójkę. Może zdążyłeś poinformować o swoim zakażeniu jeszcze kogoś (znajomego, przyjaciela, rodzinę, partnera), może wykonano ci test bez Twojej zgody i o Twoim statusie wie personel szpitala lub przychodni.

Pamiętaj!!!O swoim zakażeniu powinieneś poinformować partnera seksualnego i nikogo więcej.

Może się pojawić taki wewnętrzny przymus poinformowania kogoś jeszcze. Wyrzucenia z siebie tej ciężkiej informacji. Poczekaj. Zastanów się komu tak naprawdę chcesz powiedzieć? Kto jest godzien tak ważnej intymnej informacji? Czy wiesz co wybrana przez Ciebie osoba zrobi z uzyskaną wiedzą? Czy możesz jej zaufać? Czy do tej pory nie zawiodła Twojego zaufania? Wypowiedzianych raz słów nie cofniesz. Wspaniale jeżeli masz „prawdziwych” przyjaciół i wiesz, ze oni nie zawiodą.                                                                     

Pamiętaj! Jeżeli zdecydujesz się powiedzieć o swoim zakażeniu to robisz to dla swojego bezpieczeństwa i swojego komfortu.

Nie musieć ukrywać się przed przyjaciółmi to prawdziwe szczęście! Będziesz mógł płakać, krzyczeć, żalić się, roztrząsać problem, iść na piwo - bez lęku, że się wyda!!!, że może Cie odrzucą, że będą się Ciebie bać, że nagle przestanie dzwonić telefon. Jeżeli masz przyjaciół na dobre i na złe jesteś szczęściarzem.

Ale może chcesz odczekać jakiś czas, przyjrzeć się swoim relacjom z ludźmi, zastanowić się wspólnie z terapeutą, psychologiem, konsultantem komu i kiedy powiedzieć o zakażeniu? Jakie mogą być konsekwencje informowania o zakażeniu?

Pamiętaj! Zawsze możesz udać się do specjalistów, którzy zajmują się problematyką HIV (informacje na końcu).

 

UWAGA! W takich miejscach możesz również spotkać swoich znajomych zarówno wśród specjalistów jak i korzystających z pomocy. Może to być sąsiadka z bloku, sprzedawczyni ze sklepu obok, mechanik Twojego samochodu, czy kolega z pracy. Najpierw więc przedzwoń i zapytaj o imię i nazwisko specjalisty, konsultanta, terapeuty. Możesz też umówić się na spotkanie poza lokalem, poradnią, przychodnią. Wszystkich terapeutów obowiązuje tajemnica zawodowa. Ale takie niespodziewane spotkanie z kimś znajomym może być dla Ciebie bardzo stresujące.

Pamiętaj! Jesteś zobowiązany prawnie do poinformowania o swoim statusie serologicznym tylko partnera seksualnego.

 

Ale jak to zrobić? Kiedy? Co się dalej stanie? Czy jeszcze będziecie razem? Możesz to zrobić od razu. Da to szansę bliskiej ci osobie na zrobienie testu na HIV szybko i poznanie swojego statusu serologicznego. Jeżeli jednak nie wiesz jak powiedzieć, boisz się - to poczekaj. Zastanów się. Kilka dni i tak już nic nie zmieni. A ty możesz się do tej rozmowy przygotować. Możesz zwrócić się o pomoc do terapeutów i opracować z nimi krok po kroku rozmowę z partnerem, możesz też poprosić o uczestnictwo w takiej rozmowie. Może wymyślicie wspólnie jeszcze inne rozwiązania. 

 
Ale pamiętać musisz o jednym - od dzisiaj nie ma seksu bez prezerwatywy.

Pamiętaj! Nikt poza partnerem seksualnym nie musi znać Twojego wyniku testu.

Ani stomatolog,
Ani chirurg ortopeda,
Ani pracodawca,
Ani rektor uczelni,
Ani przy przyjęciu do szpitala,
Ani dyrektor w przedszkolu Twojego dziecka,
Ani sąsiadka,
 
PO DRUGIE:

        Dobrze jest znać swoje wyniki i wiedzieć z jakiego pułapu odporności organizmu się startuje. Monitorowanie przebiegu zakażenia i wychwycenie w porę zmian to połowa sukcesu leczenia HIV. W przypadku większości chorób leczenie rozpoczyna się po wystąpieniu ich objawów. Z HIV jest inaczej. Wirus niszczy układ immunologiczny od samego początku zakażenia. Dlatego także osoba zakażona HIV, która czuje się świetnie, powinna kontrolować stan układu immunologicznego. Dzięki temu możliwe jest rozpoczęcie leczenia zanim pojawią się choroby związane z zakażeniem. Wykonaj więc w miarę szybko następujące badania: morfologia, odporność, wiremia.

Jeżeli jesteś ubezpieczony Twoje leczenie odbywać się będzie w Poradni Profilaktyczno – Leczniczej.

Jeżeli z różnych względów nie chcesz się ujawniać, nie chcesz przebywać w środowisku osób zakażonych możesz zrobić badania odpłatnie. W innym miejscu. Lub w innym mieście. I jeżeli płacisz to nie musisz podawać swoich danych personalnych.

 
Pamiętaj! Personel poradni zobowiązany jest ustawowo do zachowania tajemnicy zawodowej.

Z wynikami skonsultuj się z lekarzem. Jeżeli nie wiesz jak, zgłoś się do organizacji pozarządowych działających w Warszawie. Ułatwią Ci kontakt z lekarzem. Termin następnego badania zależeć będzie od Twoich wyników.

PO TRZECIE:

Jeżeli będziesz miał dużo pytań o życie z HIV a książka czy Internet nie wystarczą zawsze możesz się spotkać ze specjalistami i porozmawiać o HIV, o codzienności, o tym jak radzić sobie z emocjami, o perspektywach, o leczeniu. W organizacjach pozarządowych wśród specjalistów są osoby o różnym statusie serologicznym. Czasami warto zasięgnąć informacji i porozmawiać z osobami, które żyją z HIV, które już przeszły kawałek drogi, które poradziły sobie z różnymi sytuacjami o których ci się nawet nie śniło. Nie warto wywarzać drzwi otwartych. Skorzystaj z mądrości i doświadczenia innych.

 
PO CZWARTE:

przygotuj się na przeżywanie różnych emocji ponieważ diagnoza HIV jest równoznaczna ze stratą starego, znanego, „dobrego”, dotychczasowego Twojego życia i musi upłynąć czas zanim nie pogodzisz się z nową rzeczywistością. Im więcej będziesz wiedzieć o sobie tym łatwiej jest zaradzić różnym trudnościom i niepokojącym stanom.


Najpierw pojawia się zaprzeczenie i szok.

To niemożliwe, wynik jest fałszywy, nastąpiła pomyłka, to nie mogę być ja”. W tym okresie nierzadko pojawia się chęć izolacji od otoczenia, które „nie rozumie” i „nie chce zrozumieć”. Zaprzeczenie jest forma ucieczki od rzeczywistości bardzo bolesnej i bardzo trudnej, jest oznaka nie możności uporania się uczuciowo z taka prawdą w tej chwili. Może być forma samoobrony organizmu przed stresem. Towarzyszyć mu może otępienie, pustka, niezrozumienie otaczającego świata, kompletny chaos.

 
Następnie pojawia się bunt, złość, wściekłość

„dlaczego to właśnie ja mam pecha a inni nie?” Chociaż bunt skierowany jest zasadniczo przeciw temu co nieodwracalne, co nie do przyjęcia, to manifestuje się w różny sposób, przede wszystkim w szukaniu kozła ofiarnego. Często w tym okresie korzysta się z uzdrowicieli, medycyny niekonwencjonalnej, dietom cud.

Po okresie buntu przychodzi targowanie się z losem, pertraktacje z otoczeniem.

Jest to okres przysięgania, obiecywania, składania ślubów dających za zdrowie różne wartości – „Boże daj zdrowie a ja Ci w zamian, a ja nigdy więcej”

Po okresie targowania się dochodzą do świadomości realne konsekwencje HIV.

Pojawia się depresja, okres zwątpienia, stagnacji, apatia.

W tym stadium nie dostrzega się żadnych możliwości, życie minęło.

Wyczekiwanym efektem zmagań jest pogodzenie się ze stratą.

Nie ma szarpania się, nie ma walki, jest natomiast dostosowanie się do nowych warunków i akceptacja nowego stanu zdrowia i życia. Akceptacja tego, co nie da się zmienić może pomóc w skupieniu się na sprawach, które można zmienić. Ale ponieważ i warunki i stan zdrowia nie są niezmienne więc i stan pogodzenia się nie jest dany raz na zawsze.

Proces pogodzenia się nie przebiega liniowo a spiralnie. Po przejściu od jednej fazy do drugiej możliwe są nawroty. Co pewien czas mogą pojawiać się zarówno złość, depresja, targowanie się z losem. Proces akceptacji trwa nieprzerwanie i nie ma końca.

Na szybkość i jakość procesu akceptacji mają wpływ: Twoja wiedza, przekonania, doświadczenia, umiejętność radzenia sobie w sytuacjach stresowych, wiara ale tez wiedza i przekonania Twojego środowiska, rodziny, przyjaciół.

PO PIĄTE:

nie jesteś sam. Tworzymy dużą społeczność. Są wśród nas kobiety i mężczyźni, dzieci i dorośli, lekarze, prokuratorzy, policjanci, gwiazdy filmowe, marynarze, sprzedawczynie, księża i pastorzy, rolnicy, milionerzy i bezrobotni, wszystkie narodowości, wszystkie wyznania. W kilku większych miastach w Polsce są grupy wsparcia dla osób zakażonych i ich bliskich. Działają telefony zaufania, poradnie internetowe. Organizowane są wspólne działania: wyjazdy rekreacyjne, turnusy rehabilitacyjne, zajęcia psychoedukacyjne, wspólne wypady do kina, wycieczki, pikniki.

 
PO SZÓSTE:

HIV w Polsce nie jest wyrokiem śmierci. Dostępne są najnowsze leki antyretrowirusowe i wysokospecjalistyczne leczenie.

 „Istniejące obecnie leczenie antyretrowirusowe zmieniło przebieg zakażenia HIV. Dzięki lekom można zwolnić przebieg zakażenia, zapobiec wystąpieniu objawów i chorób towarzyszących infekcji HIV. Dzięki tym lekom mówi się już teraz, że HIV stał się zakażeniem przewlekłym” i można przedłużyć życie o następne 30 lat. „Ale żeby móc skorzystać z korzyści, które one dają, musisz wiedzieć o swoim zakażeniu” (Żyć z HIV – Dorota Rogowska Szadkowska).

PO SIÓDME:

Jesteś w szczęśliwej grupie osób świadomych swojego zakażenia a to może uratować ci życie, wiesz do jakiego lekarza specjalisty się zgłosić; możesz w odpowiednim czasie podjąć leczenie a dzięki istniejącemu leczeniu możliwa jest poprawa jakości i długości życia (o ponad 30 lat); możesz także, uchronić przed zakażeniem Twoją partnerkę, partnera seksualnego ale także, Twoje przyszłe dzieci -  jeśli jest się kobietą świadomą zakażenia, można bezpiecznie mieć dziecko, jeśli jest się mężczyzną zakażonym HIV, również możliwe jest bezpieczne posiadanie dziecka.

Nie powinieneś tylko:

być krwiodawcą,
oddawać swoich narządów, tkanek do przeszczepów,

Nie wskazane jest (i bardzo niehigieniczne):

używanie wspólnych igieł, żyletek, maszynek do golenia, wykałaczek, cążek

Powinieneś:
w życiu seksualnym zawsze używać prezerwatyw,

Możesz:

               studiować,
           pracować,
           wyjeżdżać na wakacje z nurkowaniem,
           posiadać rodzinę,
           uprawiać ekstremalne sporty, 
           prowadzić samochód,
           latać na lotni,                                      
           uprawiać wspinaczkę,
chodzić do kosmetyczki i do manicurzystki (ale tylko do takich gabinetów gdzie przestrzegane są zasady higieny, narzędzia sterylizowane, a personel pracuje w rękawiczkach. Pamiętaj, że istnieje nie tylko HIV! Ty musisz się zabezpieczać przed innymi wirusami i bakteriami)

Możesz również jeżeli do tej pory tego nie robiłeś zadbać o siebie

  • kondycję i sprawność fizyczną – ważne jest utrzymywanie stałej
  • masy mięśniowej, redukcja tkanki tłuszczowej
  •  odżywianie – regularne, zdrowe, kaloryczne posiłki
  •  odpoczynek – relaks, spacer, książka, dobry film, medytacja,
  • zminimalizowanie stresu – np. więcej czasu spędzaj z ludźmi, których lubisz i  którzy Ciebie lubią,
 
stowarzyszenie.badz.z.nami
7542351
Całodobowy Telefon Zaufania
(22) 692 82 26

Skutki uboczne leków ARV?

Tak
Nie




Gosci online: 1
Wizyty: 630600